logo De Nijmeegse Stadskrant

De Nijmeegse Stadskrant: van 'aksieblad' naar opinieblad

Reageer op dit artikel in het forum

De Nijmeegse Stadskrant is ontstaan als 'aksieblad' om verzwegen en verdraaide waarheden boven water te krijgen, in een tijd waarin alles wat naar autoriteit en macht rook verdacht was. Nu, twintig jaar later zijn de redacteuren van de stadskrant nog steeds op zoek naar verzwegen nieuws, maar zij hebben de vooroordelen van de actievoerders losgelaten. Een historisch overzicht.

door Gabriëlla Hendriks

De Nijmeegse Stadskrant is ontstaan in een tijd dat de actiewereld welig tierde. Uit onvrede met de gevestigde media die acties negeerden of er afstandelijk van verslag van deden, ontstonden er alternatieve media die luidkeels met de actievoerders sympathiseerden. Het 'krantenkollectief' dat op 20 januari 1982 de eerste Nijmeegse Stadskrant uitbracht, bestond uit vrijwilligers die wars waren van hiërarchische structuren. Een hoofdredactie ontbrak.

De krant zette zich af tegen de grootschaligheid van de bestaande media en publiceerden berichten die de Gelderlander niet haalden. In totaal werken er rond de zeventig mensen aan de krant mee. De krant heeft een duidelijk gekleurde invalshoek; de artikelen ademen een sfeer uit van verzet en lijden van achterstandsgroeperingen tegen het machtsmisbruik van politie, overheid en huiseigenaren. De krant blijkt populair. De losse verkoop loopt goed en het blad telt na een jaar duizend abonnees.

Al snel krijgt de Nijmeegse Stadskrant te maken met een inzakkende actiebeweging. Eind 1984 wordt het actiekarakter wordt losgelaten en de krant wordt meer informatief en opiniërend van aard. Er zijn meer achtergrondverhalen en in haar berichtgeving wordt de krant objectiever, past hoor- en wederhoor toe en schroomt er niet voor ook de linkse beweging een veeg uit eigen pan te geven.

In 1989 brengen wanbetalende abonnees de krant in financiële problemen. Om niet ten onder te gaan besluit de redactie om door te gaan als een gratis advertentieblad. Vanaf dat jaar ligt de krant in een oplage van tienduizend onder andere verspreid bij winkels, cafés en bibliotheken. Dat heeft wel tot gevolg dat voortaan twee advertentiepagina's moeten worden gevuld. Door de nieuwe acquisitiewerkzaamheden neemt de druk op de redacteuren toe, waardoor vrijwilligers eerder afhaken. Het verloop neemt toe, nieuwe mensen kunnen niet meer goed worden ingewerkt en de journalistieke kwaliteit van de krant neemt af.

Halverwege de jaren negentig is de redactie weer op peil en de krant krijgt haar karakter van opinieblad weer terug. Lezers belonen de krant met een dikke zeven, volgens een lezersenquête uit 1998, vooral de artikelen over de gemeentepolitiek en Flash Gordon worden goed ontvangen. Door de toenemende krapte op de arbeidsmarkt blijft het moeilijk om aan vrijwilligers te komen.

In mei 2001 is de situatie opnieuw zo precair dat de Nijmeegse Stadskrant zichzelf ten grave draagt. Dit onthutsende nieuws brengt een hele frisse generatie, toegewijde redacteuren op de been. Vanaf augustus vorig jaar zijn ze hard aan het werk om de Nijmeegse Stadskrant een kritisch en onafhankelijk opinieblad te laten blijven.