vooraf
---
Splinter verdeelt Plein 1944
---
Een brug te veel
---
Terreinwagens verbod
---
De Montage
---
recensies
---
Batavi,Batavieren en Bataven
---
De Compagnie: heet, maar gezellig
---
Onbederf'lijk Versus voetbal
---
verder
---
Column
[Intrigant]

---
Nijmeegse Zaken
---
cartoon
---
Chipknip
---
[ meest gelezen ]
---
Artikel:
Editie: juli 2013

---
Artikel:
Nijmegen woongroepstad van Nederland
Editie: juni 2004

---
Artikel:
Bambix lust er wel pap van
Editie: 2008

---
Artikel:
Mede mogelijk gemaakt door de kraakbeweging
Editie: 2009

---

Onbederf'lijk Versus voetbal

door Jaap Peters

Sinds jaar en dag worden meer gedichten geschreven dan gelezen en beluisterd. Toch was de belangstelling groot voor de tweede editie van het Nijmeegse poŽziefestival. Onder de noemer Onbederf'lijk Vers stelden tien locaties gedurende drie uur in de avond hun deuren open om dertig dichters ten gehore te brengen voor poŽzieminnend Nijmegen.

PoŽzie is voor veel mensen mysterieus. Vaag geneuzel en onbegrijpelijke rijmelarijen zijn veelgehoorde opmerkingen. Daarnaast hebben dichters de naam zich te omgeven met rook en geestverruimende middelen. Dat laatste leek bij het Nijmeegse poŽziefestival wel mee te vallen. Nationale bekendheid Bernlef had twee glazen wijn voor zich en nipte om beurten van het ene en het andere. De andere dichters hielden het bij een enkel beschaafd glaasje. En in plaats van naar de bruggen van Parijs af te reizen om tussen de clochards de pen in de inkt te dopen, vertrokken ze na afloop gewoon weer naar woonplaatsen als Tilburg en Amstelveen.

Wel lijkt het voordragen van poŽzie de makers in andere sferen te brengen. De stem wordt monotoon, de articulatie overduidelijk. Het is verboden luchtig te klinken, lijkt het adagium soms. De weltschmerz neemt met elke klank toe, al gaan de gedichten over het voetbalveld.

In Sterre lieten Marnix Speybroek en Anna Enquist zien dat ze over een dergelijke toon beschikten. Enquist dichtte dan ook over ingrijpende gebeurtenissen in haar leven. Zo droeg ze een aangrijpend gedicht voor over haar dochter die om het leven kwam bij een aanrijding. In hetzelfde dichtblokje bracht ze een ode aan Marco van Basten en bezong ze de geneugten van de sigaret. Alles echter op dezelfde zorgelijk klinkende toon.

De dichters op het festival waren bekend en minder bekend. Naast gevestigde namen als Joost Zwagerman, Rutger Kopland en eerder genoemde Anna Enquist en Bernlef, gaf bijvoorbeeld ook aanstormend talent Tjitske Janssen acte de prťsence, samen met vrijwel onbekende namen als Tim Balthazar en Annemarie van den Berg.

Michiel van Rooij, student geschiedenis uit Tilburg, stond met beide benen op de grond. In de Openbare Bibliotheek bezong hij blijmoedig zijn geboortewijk, het Eindhovense Woensel, en dichtte hij over de ware woensdagavondfilm die de vrouwen met zakdoeken in de aanslag op de bank doet plaatsnemen en het mannelijk deel van de Nederlandse bevolking sinds jaar en dag teistert. Zo ook Michiel en derhalve zijn relatie.

Rutger Kopland was een uiterst prettige verschijning. Zijn gedichten worden door critici weleens meesmuilend Ďversjesí genoemd, maar het zijn wel heel mooie versjes. Kopland scandeerde zijn bekende lofzang op Abe Lenstra. Als klein jongetje had hij met zijn vader op de tribune van Achilles uit Assen tijdens een wedstrijd Lenstra een verpletterende indruk zien maken. Kopland nam zijn gehoor ook mee naar de aangrijpende ervaring over zijn aan dementie lijdende moeder.

Terwijl er in Nijmegen gedichten werden voorgedragen, speelde het Nederlands Elftal tegen Finland. Enquist begon erover, Gerard Wolterbeek zei dat hij als hij niet in Nijmegen was geweest vermoedelijk voor de buis had gehangen. Bernlef wilde de tussenstand graag weten. Tegen de spanning rondom een voetbalwedstrijd van de nationale trots kan zelfs een succesvol poŽziefestival blijkbaar niet op.

 

Webmaster: Joris Teepe