[ vooraf ]
---
de Montage
---
[ recensies ]
---
Bambix lust er wel pap van
---
Bloedstollend echte fictie
---
[ verder ]
---
|Column|
Intrigant

---
Nijmeegse Zaken
---
Kort en bondig
---
[ cartoon ]
---
Mosquito
---
[ meest gelezen ]
---
Artikel:
Eddie en Alex van Halen
en hun Nijmeegse wortels <
Editie: februari 2011

---
Artikel:
Mede mogelijk gemaakt door de kraakbeweging
Editie: 2009

---
Artikel:
Goudeerlijke NEC-fan steelt radioshow
Editie: december 2005

---
Artikel:
Behoefte aan het oorspronkelijke
verdwijnt nooit
Editie: juli 2013

---

Nijmeegse Zaken

„Bedrijven koesteren, dat is belangrijk”. Volgens wethouder Hannie Kunst dragen startende bedrijven bij aan de groei van de werkgelegenheid. Het feit dat vertrekkende bedrijven bijdragen aan de groei van de werkloosheid, lijkt ze zich helaas minder te realiseren.. Zo is het hartstikke leuk dat het Radboud-imperium allerlei noeste, nobele hightech-bedrijfjes aantrekt onder het mom van het inmiddels uitverkochte concept, ‘city of health’. Maar die twee ŕ drie werknemers per bedrijf erbij wegen toch niet op tegen de exodus van grote jongens als VGZ en Ernst & Young. Tel daarbij, ondanks verwoede pogingen van wethouder Lenie Scholten om het tij te keren, de genocide op zo’n 400 thuiszorgbaners op, en er valt weinig meer te koesteren. Nog even en het CWI en de reďntegratiebedrijven stappen ook op. Dan kunnen de collegeleden hun mouwen opstropen als banencoach. Of als intercedent bij een uitzendbureau. Ook een manier om dichter bij de burgers te komen.

Wat is dat toch dat tegenwoordig alles ineens een nieuwe hippe naam of slogan moet krijgen? Zolang je de inhoud niet verandert, blijven de zaken gewoon bij het oude. Onze ‘creatieve’ stad heeft zelfs niet meer de geest om een eigen slogan te verzinnen in het kader van de citymarketing. Daar worden externe denktanks voor benaderd. Nu ook weer met de Winkelsteeg. Het zou een onaantrekkelijke naam zijn voor een bedrijventerrein dat dringend uitstraling en aantrekkingskracht verdient. De aangedragen oplossing: ‘Novio Tech-Campus’. Nee dát bekt lekker. Bovendien, Nijmeegs is ook Nederlands. Hou dan eens op met die popiejopie Engelse termen. Niets mis toch met inheemse woorden? We hebben per slot van rekening een Marikenstraat die steevast ‘koopgoot’ wordt genoemd. En als klap op de ridicule vuurpijl, wil Stadsregio Arnhem Nijmegen zich internationaal gaan profileren met ‘Cool Region’. Daar is een passend spreekwoord voor: ‘een ezel stoot zich in ’t algemeen ....’

Een nieuw jaar. Terwijl menigeen 2008 nog binnenproostte op de sociaal verplichte nieuwjaarsborrels, kopte 4 januari een artikel met ‘Aantal horecazaken redt het niet in 2008’. Vol goede voornemens, minzame gedachten en verhoogde naastenliefde, kun je als goedgemutste lezer niet anders dan stilletjes meeleven met de gemiddelde horecaondernemer. Niet de Kooistra’s van deze wereld, want die weten als grootgrutter zelf heel goed hoe ze hun zaken de vernieling in kunnen helpen. Maar niet getreurd, de uitbater van café de ‘Alpenzusjes’ hield voet bij stuk. Gevolg, de jeugd kan weer comazuipen in de Molenstraat, in plaats van in papa’s caravan. De echte horecamensen hebben het niet gemakkelijk. Zo hebben ze nog vier maanden de tijd om hun toko’s, geheel conform de grillen van Balkenende IV, rookvrij te maken. De burgemeester wil een zwarte lijst van criminele uitgaanscentra. Hij is sinds kort medestadsgenoot en wil, wanneer het tijd is voor de raadsborrel, niet geconfronteerd worden met mosquito-resistente probleemjeugd. Daarnaast krijg je de indruk dat raadsleden dermate gefrustreerd zijn dat ze minder gemeente-pils naar binnen mogen klokken, dat er toch écht zesenhalve ambtenaar met dito duur aan uren nodig is om de terrasvergunning tijdens de Vierdaagsefeesten in prijs te verhogen. En dan dreigt een raadshysterische ‘vondst’, in de vorm van een tram, in de Burchtstraat het terrasgebied te annexeren. Het is toch bij de wilde everzwijnen af. Of, om maar eens een extreemrechtse prietprater te citeren: „Het moe nie gekkah worduh”.

De gemeente heeft over 2007 36 keer een excuus gemaakt door middel van een bloemetje aan boze burgers na fouten. Het lijkt ons sterk dat er over een heel jaar maar 36 klachten waren. Hoe worden die dan geselecteerd? Alleen de kwesties waarin sprake is van een heel grote puinhoop? Zitten die mensen wel te wachten op een bloemetje, je kunt ze natuurlijk ook gewoon goed helpen. De gemeente wil namelijk het liefst overal de beste in zijn. Liefst zo trendy mogelijk, want ‘first is first, and second is nowhere’. In de trant van het studentikoze en elk jaar weer ludieke uitverkiezinkje ‘slechtste huisbaas van het jaar’ en natuurlijk de jong-liberaal verantwoorde tegenhanger ‘de beste huisbaas van het jaar’. Dat het college ook met de gewone mens meeleeft, daarvan getuigen de aandoenlijke kampioenschappen ‘beste conciërge’. De stad eert met liefde haar sporthelden. Terwijl de meest vergeten sporthelden gillend de thuiszorg uitgebonjourd worden. Geef hun maa r eens een lintje, zonder creatief te zijn, maar gewoon welgemeend oprecht met ‘Nijmegen, city of love’ erop. Uit naastenliefde met je burgers. Thom de Graaf kan als zelfaangeboden tafelgast dan mooi op zoek naar de Nijmegenaar van het Jaar. Dan kan hij nog zeker 400 jaar vooruit wat betreft de keuzemogelijkheden.

De Mosquito. Wat een sensatieverhaal. De cabaretiers voor de komende tv-decembermaand zijn al een aardig eind op weg met hun jaaroverzicht, dunkt ons. De Trebuchet (gewonemensentaal: reuzekatapult). Nog zo’n schalkse eindejaarskwinkslag. Om ons eraan te helpen herinneren dat ‘we’ ook in de duistere middeleeuwen wel degelijk bestonden. Leuk hoor zo’n idee. Zet dat slingerapparaat tegenover het gemeentehuis en je zult zien dat je als burger je bestuur behoorlijk onder druk kunt zetten. En mag dat trouwens wat volkser? We hebben niet voor niets een waag, een instituut waar gewogen en te licht bevonden heksen naar het hiernamaals werden gestuurd. Er staat ook nog een galg, aan de achterkant van museum De Stratemakerstoren. In de middeleeuwen hadden we vast ook last van plaatselijke varianten op Joran van der S. ‘Eigen volk eerst eigen rechter’ of zoiets. Voor de gewetensbezwaarden onder ons noemen we het simpelweg ‘spraakmakende kunst’. Daar schijnen we to ch al een tekort aan te hebben. Als we spraakmakend willen, hebben we altijd Hannie nog.

En, hier kunnen we kort, krachtig en eensgezind over zijn: ‘Valkhof Affaire mot blieve’.

A.D.

 

Webmaster: Joris Teepe