[ vooraf ]
---
Airport Nijmegen
1 reacties
---
Identificatieplicht
---
De montage
---
[ verder ]
---
Column
[Intrigant]

1 reacties
---
Nijmeegse Zaken
---
[ meest gelezen ]
---
Artikel:
De kroeg in met wetenschappers
Editie: maart 2005

---
Artikel:
Emancipatie onder scholieren nog ver weg
Editie: mei 2006

---
Artikel:
Nijmegen woongroepstad van Nederland
Editie: juni 2004

---
Artikel:
Van Radio Rataplan tot Al Jazeera
Editie: mei 2009

---

Intrigant

Op 22 februari 2005 tik ik deze column. Precies 61 jaar geleden veranderde Nijmegen in een hel doordat Ameri-kaanse bommenwerpers de stad platbombardeerden. Het gevolg: meer dan 750 doden, duizenden gewonden en een totaal verwoeste binnenstad. Met het klimmen der jaren neemt de aandacht voor deze gebeurtenis weer toe. Vlak na de oorlog was alles gericht op de wederopbouw. En zo’n bombardement door onze vrienden, de Amerikanen, dat kon je maar beter verdringen. Maar nu de mensen die het meegemaakt hebben hun leven zien eindigen, worden de herdenkingen ieder jaar drukker bezocht. Bij het monument ‘de Schommel’ in de Marikenstraat, waar een kleuterschool een voltreffer kreeg. En er is nu ook een tweede monument onthuld: een gedenksteen op het kerkhof aan de Graafseweg. Daar liggen veel, soms niet meer geďdentificeerde slachtoffers.

De door het Nijmeegse college onthulde gedenksteen meldt dat het een vergissingsbombardement was. Dit is een ernstige verdraaiing van de feiten. Nog steeds mag de waarheid over het bombardement niet gezegd worden. Omdat er al jarenlang veel twijfel over de ware toedracht van het bombardement was, besloot de gemeente Nijmegen een onderzoek in te laten stellen door het NIOD. Dat bleek een doofpotopdracht te zijn. Het NIOD kwam niet verder dan wat literatuuronderzoek en interviews met voormalige Amerikaanse militairen. De direct betrokken Nijmeegse burgers, die het zelf meemaakten, werden niet gehoord. Ze kregen zelfs tijdens de presentatie van het NIOD-onderzoek, in januari op het stadhuis, soms niet eens het woord. Ze zijn totaal niet serieus genomen. De uitkomst stond kennelijk van tevoren vast: het fabeltje over het ‘vergissingsbombardement’ moest ‘wetenschappelijk’ onderbouwd worden. Daarna kon snel de tekst in de gedenksteen gegraveerd worden. (Of was die steen misschien al klaar toen het NIOD- onderzoek nog niet afgerond was? Het zou me niet verbazen).

Eén van de Nijmegenaren die tijdens de presentatie van het NIOD- onderzoek de mond gesnoerd werd, was de nu 76-jarige Loek Pfeil. Het officiële verhaal luidt dat de vliegtuigen, op 5300 meter hoogte vliegend, dachten dat ze boven Kleve of Goch waren. Vanaf het dak van zijn huis in de Marterstraat zag hij de hele luchtaanval, vanaf het begin tot het einde. De toen 16-jarige Loek had op de middelbare school zijn meetkundelessen. Met een passer kon hij narekenen hoe hoog de vliegtuigen in werkelijkheid vlogen. Hoe rekende hij dat uit? De hoek tussen de grond en de hoogte waar de vliegtuigen vlogen was iets minder dan 45 graden. Bij 45 graden is de horizontale lijn van een rechthoekige driehoek gelijk aan de verticale lijn. Afstand Marterstraat-centrum is 2000 meter. Dus de vliegtuigen zaten op zijn hoogst 2000 meter boven de stad. Met het kraakheldere weer van die dag kan er van een vergissing geen sprake geweest zijn.

Het Nijmeegse gemeentebestuur moet als de wiedeweerga alsnog burgers, die het hebben meegemaakt, gaan horen. En dat zal dan leiden tot aanpassing van de tekst op de gedenksteen. Tekstsuggestie van Intrigant: er staat nu “Vergissingsbombardement”. Maak daar “Bombardement” van. Zo moeilijk is dat niet. Of doet dit linkse college, samen met het NIOD, aan geschiedvervalsing?

 

Webmaster: Joris Teepe