[ vooraf ]
---
De Montage

---
[ recensies ]
---
De Stadskrant Verse Patattest
---
Tuesday Night Live
---
In gevecht met een luipaard in Namibië
---
[ verder ]
---
|Column|
Intrigant

---
Nijmeegse Zaken
---
[ cartoon ]
---
Nijmeegse archeologen misleid
---
[ meest gelezen ]
---
Artikel:
„Ik kan het filmen niet laten"
Editie: december 2007

---
Artikel:
Niet de Grotestraat maar de Nonnenstraat
Editie: mei 2009

---
Artikel:
„Als sportredactie waren we het buitenbeentje”
Editie: mei 2007

---
Artikel:
Mede mogelijk gemaakt door de kraakbeweging
Editie: 2009

---

Tuesday Night Live

door Jaap Lagerweij

Miles Davis zei ooit dat hij graag eens met Jimi Hendrix had willen samenspelen. Dit heeft helaas nooit mogen gebeuren. Wel zijn er andere grootheden geweest die elkaar muzikaal vonden tijdens jamsessies. Muzikanten kunnen zich bij jamsessies vrijelijk uitleven zonder formele hindernissen. In Nijmegen zijn er ook jamsessies waar muzikanten elkaar ontmoeten door samen te spelen. Een van die plekken is Café Merleyn in de Hertogstraat waar op dinsdagavonden het zogenaamde muzikantencafé wordt gehouden waarbij de jamsessie centraal staat. Iedereen die maar een beetje een instrument kan bespelen is daar welkom om gezamenlijk in het openbaar voor een welwillend publiek muziek te maken zonder dat deze vooraf is ingestudeerd. Door de inrichting en de ruimte leent Merleyn zich bij uitstek voor livemuziek en jamsessies. De akoestiek is redelijk tot goed en het bier smaakt als vanouds. De sfeer in het café is gemoedelijk en het is er op dinsdagavond gezellig druk. Op het podium gebeurt van alles. Het ene moment wordt er hiphop gespeeld, het andere moment is reggae de gekozen stijl. De kwaliteit wisselt, wat inherent is aan open sessies want de ene muzikant is beter dan de andere. De sfeer is amicaal, wellicht té amicaal. Doordat er een duidelijk ons-kent-ons-sfeertje heerst, spelen vaak dezelfde mensen met elkaar. Om iedereen aan bod te laten komen, vinden de wisselingen soms te snel plaats. De ene drummer is nauwelijks warm gespeeld of hij wordt aan zijn trui getrokken omdat een ander wil spelen. Het enige voordeel van deze manier van jammen is dat niemand de hele avond non-stop staat te spelen. Nadeel is dat door het gebrek aan structuur er maar sporadisch écht iets moois gebeurt. Het initiatief is hartstikke goed, alleen loopt men de kans dat de jamsessie muzikaal niet serieus wordt genomen en figuurlijk achter het behang verdwijnt. De beschikbare apparatuur laat verder te wensen over. Door de té vrije cultuur is het voor de sessieleider praktisch onmogelijk om structuur aan te brengen. Daardoor komt nog niet alles uit de verf. Dit is zonde omdat er zichtbaar meer in zit dan eruit komt.

 

Webmaster: Joris Teepe