[ vooraf ]
---
de Montage
---
[ recensies ]
---
Bambix lust er wel pap van
---
Bloedstollend echte fictie
---
[ verder ]
---
|Column|
Intrigant

---
Nijmeegse Zaken
---
Kort en bondig
---
[ cartoon ]
---
Mosquito
---
[ meest gelezen ]
---
Artikel:
Editie: juli 2013

---
Artikel:
Nijmegen woongroepstad van Nederland
Editie: juni 2004

---
Artikel:
Bambix lust er wel pap van
Editie: 2008

---
Artikel:
Mede mogelijk gemaakt door de kraakbeweging
Editie: 2009

---

--==HOOR==--
Bambix lust er wel pap van

door Rick Hovens

Twintig jaar. Zo lang is het al geleden dat de Nijmeegse band Bambix werd opgericht. Begonnen als ‘all-girl band’, is anno 2008 zangeres Willia van Houdt de enige overgebleven vrouw. Maar wát voor een! Eentje met een uitstraling en enthousiasme waarmee ze het publiek bespeelt en wild maakt. Eentje ook die haar stem soms als schuurpapier gebruikt, maar meestal helder en zuiver klinkt.

Bambix mag dan al even bezig zijn, het is alweer een tijd geleden dat de band wat van zich heeft laten horen. De laatste cd bracht de band zo’n vier jaar geleden uit. De hoogste tijd dus voor nieuw materiaal, en daarom presenteerde Bambix op 17 februari zijn nieuwste album ‘Bleeding in a Box’ door middel van een optreden in muziekcafé Merleyn. Wie daarbij aanwezig is geweest, snapt niet waarom deze band nog zo relatief onbekend is in Nederland. De band is erg populair in Duitsland en toert door heel Europa. Daarnaast is Bambix vrij bekend in Brazilië, waar hij ooit voor een zaal van 1400 man speelde.

Bambix weet zijn publiek wereldwijd uitstekend te bespelen.
foto: IJdie van der Spijk


De eerste gitaarriffjes van het nieuwe album van Bambix doen denken aan ‘Hocus Pocus’ van Focus. Of dat bewust verwerkt is in ‘Under the Moon’ is onduidelijk. Opvallend is het wel, want de Nederlandse symforockers staan niet bekend als een inspiratiebron voor punk. Tijdens het beluisteren van het album is heel duidelijk hoorbaar wat deze band doet en altijd wil doen: plezier maken! Teksten als ‘I want a big bottle of beer’ en ‘Tyra Banks I miss you’ zijn daar ‘sprekende’ voorbeelden van. Bambix heeft duidelijk geen zin om zich zwaar politiek te uiten; laat dat maar aan andere punkers over. Niet dat de nummers tekstueel niks om het lijf hebben, maar liefde en bier vormen eerder een inspiratiebron dan de wereldproblematiek.


Muzikaal gezien is het geen vernieuwend album. Een combinatie van snelle en degelijke punk met rock-achtige gitaarriffjes, typisch punkrock met tempo dus. Het origineelst aan Bambix blijft toch het aparte stemgeluid van zangeres Van Houdt. Maar wat zij en haar collega’s Patrick Schappert en Peter Dragt samen neerzetten, is gewoon heel goed. Het is dan ook begrijpelijk dat ze dikwijls een zeer uitzinnig publiek hebben. Bambix is geen materiaal voor rokerige kraakpanden vol punkpuristen. De band staat live wel voor een uitzinnige en vrolijke avond vol zweterige beuk-dansende lichamen en veel bier. Bambix lust er al 20 jaar pap van.

 

Webmaster: Joris Teepe