[ vooraf ]
---
de Montage
---
[ recensies ]
---
Kalkar: kein Wasser Wunderland
---
[ verder ]
---
|Column|
Intrigant

---
Nijmeegse Zaken
---
Kort en bondig
---
[ cartoon ]
---
CDA stoort zich aan fiets in Nijmeegse voortuinen
---
[ meest gelezen ]
---
Artikel:
Het buurtgevoel van Jan Linders
Editie: december 2005

---
Artikel:
„Nederland heeft al tien jaar geen milieubeleid”
Editie: mei 2008

---
Artikel:
Nijmegen woongroepstad van Nederland
Editie: juni 2004

---
Artikel:
Stalkende politie

Editie: juli 2013
---

de Montage



Terwijl IJzeren Rita met haar volksmennende beweging door ons trotse land trekt, nestelt de echte Iron Lady zich steeds steviger in het Haagse pluche. Daarin weet ze de politieke diva Thatcher te overstijgen. Dezelfde onverbiddelijkheid, maar met een aimabelere glimlach. Karate-Guusje staat haar mannetje.

Zo eiste ze de leiding voor zichzelf op bij rampen, stelde ze voor het burgemeestersreferendum af te schaffen, stelde ze de partijfinanciering van de SP aan de kaak en zette ze vakkundig KNVB-voorzitter Henk Kesler terug op zijn plaats, na diens te ver gaande uitspraken aan het adres van oom agent. Bovendien wil ze het samenscholingsverbod een wettelijke basis geven. Dat komt goed van pas bij bijeenkomsten van gevaarlijk populistische figuren als Geert W. en Rita V.




De waardering in de Nijmeegse politiek is nog altijd dermate groot, dat Guusje recentelijk een dubbele traktatie kreeg. Niet alleen is ze plechtig bijgezet in het mausoleum van voormalige burgemeesters, ook is haar de belastingaanslag over privéritjes met een Nijmeegse dienstauto kwijtgescholden. Die betaalt de gemeente wel. Of beter de gemeenschap. Nee, Guusje vaart wel.

Dit in tegenstelling tot Rita V., die geheel in retrostijl met nieuwe oude propaganda het land vervuilt. Het lijkt wel een Fisherman’s Friendcampagne: Rita achter het roer. Saillant detail: haar partijaffiche koketteert met een oud affiche van Colijn. Wie kent hem niet, zeker de jeugd dunkt me. Maar goed, Colijn stond daarop ook achter het roer. Wie nog enige vaderlandse geschiedenis heeft genoten in het pre-vmbotijdperk, herinnert zich deze vader der natie nog wel. Dat was die man die over de radio het land gerust wilde stellen door te menen dat Nederland een eventuele Tweede Wereldoorlog bespaard zou blijven. En wat had die man een gelijk.


Rita als stuurman. De besten blijven toch gewoon aan wal staan. Dan maar eentje die het roer écht kan vasthouden, zelfs met een slok op. Ook al verandert het roer bij onze Guus Geluk nog weleens in het rad van fortuin. Guus is trouwens een afgeleide van augustus. Keizerlijk dus. Vertaling: de verhevene. En bij verhevenheid hoort een standbeeld. Niet alleen in het mausoleum van de gemeente, schamel gelijkgesteld aan andere voormalige burgervaders (it’s still a man’s world), maar ook voor het volk, midden op straat. Wat zou er nu mooier zijn als afsluiting van een landelijke carrière dan terugkeren naar Nijmegen? Dat het Arnhemse college van B&W weinig subsidieheil ziet in living statues, betekent nog niet dat zo’n cultureel initiatief in Nijmegen misstaat. Prima staaltje van citymarketing: Guus als living statue.

Arnout Drent

 

Webmaster: Joris Teepe