[ vooraf ]
---
in memoriam
Albert Santing

---
[ Braams blik ]
---
Henk Braam kijkt naar Nijmegen
---
[ Cartoon ]
---
Geen verdere bomenkap Heiderijk
---
[ Recensies ]
---
[ hoor ]
Talentvolle Lea maakt belofte nog niet helemaal waar

---
[ raad ]
Popquiz in gezellige Nijmeegse huiskamers

---
[ verder ]
---
|Column|
Dik Hout
Schrappen subsidiebanen

---
|Column|
Nijmeegse Zaken

---
Kort en bondig
---
[ meest gelezen ]
---
Artikel:
Bekend Nederland beuzelt
Editie: september 2004

---
Artikel:
Het buurtgevoel van Jan Linders
Editie: december 2005

---
Artikel:
Braams blik
Editie: juli 2013

---
Artikel:
Stalkende politie

Editie: juli 2013
---

--== recensie ==--

--== [ hoor ] ==--

Talentvolle Lea maakt belofte nog niet helemaal waar

door Rick Hovens

Een rustige koopavond. Midden in platenzaak Kroese staat een kleine blonde vrouw met een gitaar. Het is Lea, een oud-studente van de Radboud Universiteit, die de platenzaak heeft uitgekozen om haar debuut-cd te promoten.

Sinds ze als 21-jarige in 2004 de Gelderse Popprijs won heeft ze bepaald niet stilgezeten. Jarenlang trad ze op in clubs en kroegen in het hele land, maar vooral ook vaak in Nijmegens oudste café In de Blaauwe Hand. Tot ze vorig jaar een platencontract kreeg van het befaamde Nederlandse Excelsior-label. Zij stuurden Lea naar de Verenigde Staten, om daar de plekken bekijken waar haar muzikale inspiratie vandaan komt. De country en southern rock van Memphis, de jazz van New Orleans, maar ook de poprock uit metropool New York. Natuurlijk sloeg Lea daar aan het schrijven en componeren, en speelde ze zo nu en dan wat in de lokale barretjes.

             
En dat hoor je aan het resultaat, haar eerste album Can I Come By?. Die opent namelijk met de opzwepende en zeer Amerikaanse countryrocker Again. Het nummer is gelijk ook de eerste kennismaking met de band van Lea. Excelsior heeft traditiegetrouw weer een blik prima muzikanten opengetrokken. Zoals labelmanager Jeroen Kleijn op de drums, die in het verleden al speelde bij de bands Daryll-Ann en Johan.

Een fijne aftrap, maar in plaats van het tweede nummer in de gezette toon voort te zetten, wordt hier gekozen voor verstilling. Sting Like a Bee is een ballad van stem en gitaar, maar zonder rauw randje. Gelukkig maakt White Sands and Hospital Halls, een pompend countryblues-nummer met lichte Nick Cave-invloeden, veel goed. Hierna gaat het album door met weer drie ballads, die wat origineler klinken dan eerder. Al heeft Wonderful You een net iets te simpel liefdesthema. Dat klinkt waarschijnlijk prima op de autoradio op een Amerikaanse highway, maar maakt in de Nederlandse huiskamer wellicht weinig los.

In North Country Home zingt Lea met veel melancholie over haar jeugd in Friesland. Raar om dat in het Engels te horen, maar de verwijzingen naar de streek zijn zo vaag dat het ook over de koude staten van Noord-Amerika kan gaan. Eén van de betere nummers op het album. De rest van het album valt vooral terug op de eerdere formule van de ballads, wat zo nu en dan verveelt. Gelukkig zijn daar nog wel het fijne jazzy That Day, en het aanstekelijke Come and sing for me, die inderdaad goed mee te zingen is.

Al met al een redelijk debuutalbum. Helaas vervalt het iets te vaak in clichés, maar de positieve uitschieters maken je toch nieuwsgierig naar een vervolg.

Lea – Can I Come By?
Excelsior Recordings
www.leamusic.nl

 

Webmaster: Joris Teepe