vooraf
---
Stigmatiserende burgemeester
---
Airport Nijmegen
---
De Montage
---
recensies
---
Muziek die het hart raakt
---
Nostalgie en plezier op 80 ’s Verantwoord
---
Al het andere is wachten
---
verder
---
Column
[Intrigant]

---
Nijmeegse Zaken
---
cartoon
---
Grootste Nijmegenaar
---
[ meest gelezen ]
---
Artikel:
Nijmeegse Zaken
Editie: februari 2012

---
Artikel:
Mede mogelijk gemaakt door de kraakbeweging
Editie: 2009

---
Artikel:
Linksom wandelen in het centrum
Editie: mei 2009

---
Artikel:
„Verhuren alleen is niet voldoende, het gaat om mensen”
Editie: 2008

---

Van Choco-bar tot cultuurcafé

Café de Plak jubileert

Typisch Café de Plak: een jubileumfeest houden ter gelegenheid van het 28 1/2-jarig bestaan. Menig Nijmegenaar heeft hier bijzondere herinneringen liggen. Alternatief, baanbrekend, de tijd vooruit: allemaal begrippen die van toepassing zijn op dit bijzondere café waar niemand de baas is, maar dat in handen is van een collectief. De Stadskrant blikt terug met enkele medewerkers.

door Ricardo Warner

Feestweek bij ‘de Plak’.
foto: Art Wubben
In de jaren zestig was het pand aan de Bloemerstraat, waar Café de Plak zit, een lunchroom. Daarna een louche, ietwat foute kroeg met de veelzeggende naam ‘Choco-bar’. Als Hans Geveling en Henk Baptist in 1976 besluiten een kroeg te beginnen, ontstaat ‘de Plak’, een naam die zomaar opkwam. Begin jaren tachtig neemt een aantal medewerkers het café over en gaat het verder als een collectief. De eerste jaren is de Plak nog een café.

Medewerkster Jozé legt uit: ”We begonnen als dag- en avondcafé en dat liep steeds beter. Zowel ’s middags als ’s avonds was het druk. Alleen tussen zes en acht uur ’s avonds was er weinig aanloop. Dat en het feit dat we een andere sfeer wilden, bracht ons op het idee er een eetcafé van te maken.”

Er gebeurt in die jaren veel rondom het kleine café in de Binnenstad. Ongewild werd het een centraal punt tijdens de beruchte Piersonrellen. Daarbij vond een complete veldslag plaats tussen krakers en hun honderden sympathisanten aan de ene kant, met aan de andere kant politie, ME en leger. Aanleiding was het plan van de gemeente om bij de nabijgelegen Zei-gelhof een parkeergarage aan te leggen. Niet alleen door haar ligging, maar zeker ook door haar gedachtegoed groeit de Plak uit tot een soort crisiscentrum en veldhospitaal in ‘oorlogsgebied’. “Ik weet nog dat de hele binnenstad afgesloten was voor alle verkeer”, vertelt Luc, toen werkzaam in de Plak. “De krakers, gesteund door wijkbewoners en sympathisanten, wierpen auto’s omver en vormden daarmee barricades. Hier in de straat stonden de tanks van het leger opgesteld en de politie en ME voerden keiharde charges uit.” Jozé voegt hieraan toe: “Een aantal gewonden vingen we in het café op en verder bevoorraadden we de krakers met soep en broodjes. Je kunt je wel voorstellen dat er in het café een uiterst gespannen sfeer heerste. Daarnaast ontstond hier een soort perscentrum, want van overal uit het land kwam de pers naar ons café om verslag te doen.”

In vele opzichten is Café de Plak vooruitstrevend en baanbrekend geweest. “Dat was van meet af aan onze bedoeling”, zegt Hans Geveling trots. “We zijn altijd gericht geweest op emancipatie en verandering. Dat is ook terug te voeren op onze doelstelling: het doorbreken van structuren die mensen onvrij maken.” Begin jaren tachtig startte de Plak haar roemruchte flikkeravonden in de kelder (‘Onder de Plak’) en was daarmee zijn tijd ver vooruit.

Ook op multicultureel gebied was het café vernieuwend. Onder andere met salsa-avonden en weer later het project ‘buikje rond de wereld’, waarbij als thema een bepaald land centraal stond. Met muziek en aankleding werd het café in de sfeer gebracht van het land waar mensen die daarvandaan kwamen inheemse gerechten kookten. Met de uitbreiding van zijn activiteiten, zoals kelderfeesten en thema-avonden, groeit de Plak uit tot een broedplaats voor meerdere, inmiddels gevestigde, culturele evenementen. De ideeën voor de Valkhofaffaire, Les Routier du Disques en Extravaganza zijn hier ontstaan.


--==Kaasgehakt==--
Inmiddels is de Plak een begrip in Nijmegen en zelfs ver daarbuiten. Zo is er een eetcafé met dezelfde naam in Amsterdam en een daarvan afgeleid café (‘de Klap’) in Den Haag. Wat zeker bijdraagt aan de bekendheid is het veel geïmiteerde maar nooit geëvenaarde vegetarische kaasgehakt. Lot, al zeventien jaar werkzaam in de keuken: “Toen ik hier kwam werken, stond het kaasgehakt al op het menu. Het is nog steeds de meest verkochte maaltijd. We krijgen eters uit Groningen en Amsterdam die zeggen speciaal voor de kaasgehakt te komen. Je kunt bij ons ook veganistisch eten. Wat dat betreft herinner ik mij nog goed dat de politie hier een keer veganistische maaltijden kwam afhalen voor arrestanten die op het bureau vastzaten.”

Tot op heden is eetcafé de Plak een niet-hiërarchisch collectief waar in principe iedereen kan werken. Maaike: “We werken hier nog steeds vanuit een vrije structuur, we hebben geen baas en geen functiegroepen. Iedereen is hier gelijk en draagt zijn of haar steentje bij. We doen ook het nodige op het gebied van liefdadigheid en giften. Via een subsidiecommissie gaat een deel van de opbrengst naar goede doelen. Daarnaast geven we onze fooienpot van de maand december aan diverse projecten, waaronder bijvoorbeeld het aidsfonds, de kankerbestrijding en voorzieningen voor straatmensen.”
Medewerkster Maaike als ‘Annie’ tijdens de soundmixshow.
foto: Art Wubben

Voor informatie zie:
www.cafedeplak.nl

 

Webmaster: Joris Teepe