[ recensies ]
---
[hap]
Milieuverantwoord eten

---
[lees]
‘Of kom er gewoon bij’

---
[ verder ]
---
|Column|
Dik Hout

---
Nijmeegse Zaken
---
Kort en bondig
---
[ Braams blik ]
---
Henk Braam kijkt naar Nijmegen
---
[ cartoon ]
---
oplevering Stadsbrug weer vertraagd
---
[ meest gelezen ]
---
Artikel:
„Ik kan het filmen niet laten"
Editie: december 2007

---
Artikel:
Niet de Grotestraat maar de Nonnenstraat
Editie: mei 2009

---
Artikel:
„Als sportredactie waren we het buitenbeentje”
Editie: mei 2007

---
Artikel:
Mede mogelijk gemaakt door de kraakbeweging
Editie: 2009

---

--==Special==--

Galerieën in spijkerbroekstad

Nijmegen kent tal van kunstenaars en overweegt zich voor 2018 kandidaat te stellen als Europese Culturele Hoofdstad. Ondanks dat telt de stad slechts weinig galerieën die als zodanig zijn aan te merken.
Wat zijn de mogelijkheden voor Nijmegen als galeriestad? In hoeverre speelt de kredietcrisis parten? Hoe selecteren de Nijmeegse galerieën kunstenaars en in hoeverre spelen ze ook een museale rol? De Nijmeegse Stadskrant maakte een rondgang langs zes galerieën.

door Waldemar Krijgsman

op deze pagina:

Er mogen wel meer galerieën komen in Nijmegen, vindt Wim de Natris (63) van de gelijk­namige galerie. „Dat is goed voor de diversiteit. In de jaren zeventig, tachtig en negentig van de vorige eeuw waren er ontzettend veel galerieën, nu is het een treurige boel en er zijn er te weinig om gericht toeristen te lokken.” De Natris ziet voor de stad echter geen markt voor een rijk aanbod aan galerieën. „Er wonen hier veel jongeren, die hebben geen geld. Nijmegen is een spijkerbroekstad, er is geen geld voor een mooie pantalon. Er zijn genoeg kunstenaars en ontwerpers met veel potentie, maar die zijn bijna niet zichtbaar. Nijmegen is geen rijke stad en geld is nodig om kunst op de markt te brengen.”

Omdat veel andere steden meer aan promotie doen voor galerieën, pleit Martijn Steinmetz (28), medewerker van Wit Licht, voor meer samen­werking tussen de galeriehouders. „Voor de bekendheid van galerieën is zo’n gezamenlijk beleid zeer voordelig. Al is het lastig om één stem te laten horen doordat de galerieën zo verschillen, ook qua doelgroep.”

Een andere hindernis ziet Marie-Louise Salet (45) van Stills: „De galerieën liggen ver uit elkaar waardoor je die niet gemakkelijk achter elkaar bezoekt. Dat kan wél in de grote steden waar er meer galerieën dicht bij elkaar zijn”.

Volgens Simone Kol (39) van Bart kunst in huis heeft haar galerie zeker een toeristische functie. „Wij zijn laagdrempelig, een afspraak is niet nodig en mensen kennen ons van andere steden.”

Ook Marie-José van den Hout van Marzee zegt dat haar galerie als de grootste en belangrijkste voor sieraden en zilverwerk ter wereld, toeristen trekt. „Marzee is één van de redenen om naar Nijmegen te komen, zeggen bezoekers. Wanneer er een grote tentoonstelling is in het Valkhof, dan komen die bezoekers eveneens hiernaartoe. Buitenlanders verwachten dit hier niet. Het had in New York kunnen zijn, of in Amsterdam.” Ze stelt het op prijs als Nijmegen meer betrokkenheid toont met haar bijzondere galerie, maar voor een gezamenlijk beleid haalt ze de schouders op. „Daar heb ik geen tijd voor, ik ben individualistisch en zoiets valt na een paar jaar uit elkaar.”

Hoewel Anita van Kempen (55) van La Pempi meent dat haar galerie op zichzelf staat, vindt ze wel dat er meer aan promotie mag worden gedaan. „Galerieën hebben zeker een toeristische functie. In Amsterdam is dat beter ge­regeld, daar zijn er meer initiatieven die galerieën onder de aandacht brengen. Voor Nijmegen lijkt het me goed om je daarbij ook op Duitsland te richten.”

Samenvattend is het beeld dat er weinig wordt ondernomen om Nijmegen als galeriestad te promoten. De fietstocht langs galerieën en andere kunstinstellingen, die op 23 mei werd georganiseerd door Bart kunst in huis, is een uitzondering. Hierop kwamen ongeveer veertig belangstellenden af. Voor promotie via de VVV op beurzen, met brochures en via internet, moet een galerie betalen. Lang niet alle galerieën kiezen hiervoor. Zo blijven La Pempi, Marzee, Bart kunst in huis en De Natris onvermeld. •

Kijken, kijken, niet kopen

Galerieën halen hun broodwinning uit de verkoop van kunst. Tegelijk zijn ze door het tentoonstellen van kunstwerken en exposities kleine musea van hedendaagse kunst die gratis toegankelijk zijn om rond te kijken en te genieten van de kunst. Want kopen is niet verplicht. Is dat niet vervelend, al die kijkers?

„Nee hoor”, zegt Wim de Natris, „ik vind het prima als mensen alleen komen kijken! Vaak komen daaruit boeiende gesprekken voort met bezoekers over wat er is te zien. Dat is de jus van het vak. Dan ben ik blij niet in een winkelstraat te staan waar mensen na een minuut alweer naar buiten lopen.”

Ook Anita van Kempen van La Pempi is blij met bezoekende kijkers. „Zoiets hoort er nou eenmaal bij. Kijkers komen misschien later nog eens terug om iets te kopen wanneer ze iets moois hebben gezien en dat willen hebben. Vervelend is het pas als mensen niet eens komen kijken.”

Voor Marie-José van den Hout van Marzee hangt het ervan af. „Ik vind het heel leuk als kunstacademies komen kijken. Als echter groepen komen kijken als dagje uit, zonder werkelijke interesse, dan is dat heel vervelend. Dat vat ik als een persoonlijke belediging op.”

Simone Kol van Bart kunst in huis vindt het geen punt. „Bezoekers trekken weer anderen aan. Het is ook leuk voor de kunstenaars als zij naderhand horen hoe het publiek op hun werken reageert.”

Crisis, hoezo crisis?

Volgens cijfers van de Nederlandse Galerie Associatie daalde de omzet van hedendaagse kunst in het eerste kwartaal met 35 procent ten opzichte van vorig jaar. Wim de Natris zegt echter bij zijn galerie niets te merken van de crisis. „Ik houd me er niet mee bezig. Ik heb niet het idee dat de crisis erg speelt op de kunstmarkt. Men praat zich de crisis voor een groot deel aan.”

„Dat kan zo zijn”, bevestigt zijn collega Martijn Steinmetz van Wit Licht, „maar door de berichten over de recessie is 90 procent van de mensen bang geworden en ze zijn terughoudender om kunst te kopen, los van de doelgroep die het als investering koopt. Soms zijn mensen echter meteen verliefd op een kunstwerk en willen ze het daarom kopen. Ook nu wil men leuke kunst voor een leuke prijs nog wel kopen.”

Ook Bart kunst in huis merkt niets van de crisis. „Voor ons is de situatie misschien juist wel gunstig,” licht Simone Kol toe. „Grote bedrijven bezuinigen en de werken van onze jongere kunstenaars zijn minder duur dan die van grote meesters.”

Zoals uitgevers van boeken auteurs selecteren, doen galerieën dat met kunstenaars. Elke galerie hanteert hiervoor een eigen werkwijze om zich te onderscheiden. Welke aspecten spelen daarbij een belangrijke rol en hoe vinden de galeriehouders de kunstenaars?

Uit de groep van jaarlijks tweeduizend afgestudeerden aan kunstacademies kiest Bart kunst in huis er ieder jaar tien. „Voor ons is buiten de kwaliteit van het werk de motivatie van een kunstenaar belangrijk: maakt hij geregeld nieuw werk, promoot hij zichzelf bij andere galerieën, neemt hij initiatieven, verkopen we werk van hem?”

Marzee vertegenwoordigt ongeveer zeventig kunstenaars. Hier staat het ambacht voorop. „Het werk moet zorgvuldig en met liefde zijn gemaakt en zeggingskracht hebben. Tegenwoordig werken kunstenaars vooral met de computer, maar de sieraden die je bij ons ziet, zijn met hoofd, hart en handen gemaakt. Dat zie je steeds minder en dat mag niet verloren gaan. Anders kan straks niemand zoiets nog maken. Het maken van sieraden is moeilijker dan beeldhouwen, want ze moeten draagbaar zijn.”

Ambachtelijkheid speelt minder een rol bij Stills, dat een programma voert van figuratief werk waarbij mensen centraal staan, meer dan het landschap. Salet: „Het werk moet vernieuwend zijn, een eigen invalshoek hebben en professioneel gemaakt zijn. Het mag best shockeren, het moet iets met je doen. Meestal door het beeld, soms door de techniek.” Geschikte kunstenaars dienen zichzelf aan, of de galerie vindt ze door op internet te kijken, eindexamenpresentaties en beurzen te bezoeken, en vakliteratuur te lezen. „Wij selecteren kunstenaars op grond van hun professionaliteit, gelaagdheid in figuratie, kwaliteit en eigenheid.”

Voor De Natris staat de kwaliteit van het kunstwerk voorop. Daaruit moet verbeeldingskracht spreken en het moet goed in elkaar zijn gezet. „De selectie is analytisch én gevoelsmatig. Voldoet een kunstwerk niet aan één van die eisen, dan houdt het op. Kunstenaars komen zelf langs in de galerie en ik krijg tips. Ze kennen zijn visie en maken mond tot mond reclame voor mij. Dat gaat goed.”

Creativiteit is het centrale criterium bij La Pempi. „Kunst is een ruim begrip. De technische kant en originaliteit zijn weliswaar belangrijk, maar de selectie gaat gevoelsmatig. Wat telt is gedrevenheid en de manier van werken. Kunstenaars nemen vaak zelf contact op en het gaat steeds meer via via. Zelf kijk ik onder meer rond op beurzen om te zien wiens werk ik leuk vind om te exposeren.”

Ook voor Wit Licht is het een gevoelskwestie of een kunstenaar bij de galerie past. „Bij twijfel doen we het niet. Het werk moet je raken, bijvoorbeeld door kleur of intensiteit. Of het moet je aan het denken zetten. Een werk kan je op verschillende manieren aanspreken: hoe is de techniek, wat straalt het uit? En wat wil de maker ermee zeggen? Zit er een idee achter of is het werk uit gevoel ontstaan?

Kunstenaars komen soms uit zichzelf naar ons en diegenen van wie we iets hebben gehoord of gezien, benaderen we zelf.” •
 

Galerie Bart kunst in huis
Ziekerstraat 87

www.bartkunstinhuis.nl

Sinds 1 maart 2003 biedt Bart kunst in huis jonge kunstenaars, fotografen en vormgevers een platform om hun werk te exposeren en te verkopen. Doorgaans is er werk van verschillende kunstenaars tegelijkertijd te bekijken. Een expositie duurt meestal twee maanden. Behalve een spoedcursus Hedendaagse Kunst verzorgt deze galerie workshops schilderen, portretschilderen en fotografie. Onder de noemer Foto100 kunnen jonge kunstfotografen op de website met een onlinegalerie hun werk presenteren aan een breed publiek.

Bart kunst in huis heeft tevens een vestiging in Amsterdam: Galerie Bart. Talent uit Nijmegen kan daar ook exposeren.





Galerie De Natris

Kunsthistoricus Wim de Natris opende september 1995 zijn galerie in de winkelruimte van een voormalige burgersmederij uit 1905. Hij toont alleen solo-exposities met recent werk, van figuratief tot abstract en van sculpturen tot schilderijen. Galerie De Natris heeft geen vaste kunstenaars onder haar hoede; wel komt het voor dat een kunstenaar meerdere malen exposeert. Van september tot en met juni zijn er zeven exposities die elk zes weken duren. Tijdens de sluitingsmaanden juli en augustus is er in de etalage een expositie.

 

Galerie De Natris
Van Dulckenstraat 20

www.galeriedenatris.nl





Galerie La Pempi

Bij La Pempi, gestart eind 2005, treft de bezoeker zeer uiteenlopende kunstwerken aan, zoals meubels, sieraden, keramiek en schilderijen. Galeriehouder Anita van Kempen schildert sinds 1989 ook zelf, op zijde. Daarnaast verkoopt ze beschilderde sjaals, stropdassen en andere objecten.

 

Galerie La Pempi
Graafseweg 137

www.lapempi.nl





Galerie Marzee

Opgericht in 1978 als galerie voor eigentijdse sieraden groeide Marzee uit tot de grootste galerie voor moderne sieraden ter wereld. Gehuisvest in een majestueus voormalig graanpakhuis met 850 vierkante meter tentoonstellingsoppervlak is het een van de belangrijkste promotors van hedendaags sieraadontwerp en zilverwerk. Zes keer per jaar wisselt de tentoonstelling en er zijn vier of vijf exposities tegelijkertijd. Marzee geeft eveneens tentoonstellingscatalogi en tal van boeken over sieraden uit.

 

Galerie Marzee
Lage Markt 3 / Waalkade 4

www.marzee.nl





Galerie Stills

Stills opende haar deuren in 2003 en exposeert moderne figuratieve kunst. In samenwerking met BnM Uitgevers en Drukkerij Macula geeft Stills boeken en ander drukwerk uit. De naam Stills verwijst naar een begrip uit de filmwereld: een still. Dat is een foto van een filmbeeld. De achterliggende gedachte is dat een kunstwerk eveneens een momentopname is uit het groeiende oeuvre van de kunstenaar.

Galerie Stills
Voorstadslaan 68

www.galeriestills.nl





Galerie Wit Licht

In de voormalige Galerie De Ploeg is sinds februari 2009 Galerie Wit Licht gevestigd. Galeriehouder Mirte van den Oord (28) en haar vriend Martijn Steinmetz bieden bekende en minder bekende kunstenaars de mogelijkheid hun tweedimensionale kunstwerken één tot vier weken te exposeren. Hiernaast stelt Van den Oord haar zelfgemaakte sieraden tentoon voor verkoop, evenals zelfbeschilderde steentjes.

Galerie Wit Licht
Grotestraat 48

www.galeriewitlicht.nl





 

Webmaster: Joris Teepe